pięć.

najpierw był dom Babci. którego już nie ma.
tylko był dużo większy, ale układ pomieszczeń ten sam. patrzyłam do środka, jakby nie było dachu (chociaż przez moment miałam ten sam motyw, co zawsze, kiedy śni mi się ten dom - że wyglądam przez okna największego pokoju i widzę nasz dom).
w jednej części mieszkał jeden kolega z sekty, w drugiej drugi. okazało się, że dom ma ogromny...taras? wielkie, betonowe coś. wyszłam na to, i zobaczyłam, że jakiś facet buduje wokół tego zadaszenie.
zauważyłam też, że w jednym końcu tego "tarasu" stoi łóżko, a w nim siedzi Babcia. powiedziałam Mamie, która stała obok mnie, że to zadaszenie i okna muszą być szybko wstawione, bo idzie noc, i jak Babcia będzie spała na tym zimnie.
a potem jechałam z Mamą autem, ona prowadziła!! i zobaczyłyśmy coś śmiesznego na poboczu. pasły się krowy, jedna z nich miała na głowę założoną pluszową głowę lwa. cofnęłyśmy się, żeby zrobić zdjęcie, bo to było takie zabawne, wesołe, aż czułam tę wesołość we śnie. ale NAGLE te krowy wyszły na ulicę przed auto i zaczęły ze sobą walczyć. a ta z pluszową "maską" zamieniła się w prawdziwego lwa.  potem kolejne zamieniały się w lwy, bardzo się bałam, że skoczą na auto i zrobią nam krzywdę. wtedy podjechał drugi samochód, myślałam, że jakoś razem, trąbiąc, przejedziemy powoli przez to kłębowisko, ale nie, facet z auta wysiadł i zaczął walczyć z tymi lwami. ostatnie, co pamiętam, to krew na szybie.

cztery.

noęc dziś tak, że chyba zaraz zadzwonię do domu. chociaż nie mam po tym śnie żadnych złych uczuć, mimo że było tak: chodziłam po cmentarzu ze zmarłą ciotką i jeszcze jedną osobą (wydaje mi się, że moją Mamą, ale ze względu na dalszy ciąg, to trochę dziwne...), szukając grobu, w którym były jej dwie siostrzenice (w tym moja Mama, obie żyją), oraz mąż jednej z nich (takoż żyjący). w końcu znaleźliśmy tablicę i poprosiliśmy obsługującą cmentarz (w tym śnie to była jakby pielęgniarka), żeby odsunęła nagrobek. to była jakby studzienka kanalizacyjna, w której pływały ciała. na wierzchu jakaś lalka, pod nią wystawała głowa wuja Włodka, a później zobaczyłam Mamę, która miała otwarte oczy i mrugała powiekami. wydało mi się to dziwne. potem poszliśmy z tego cmentarza, i tyle.
myślę, że na ten sen miało wpływ kilka rzeczy. po pierwsze, wczorajsze rozmowy z K. o "kolorowym" śnieniu po psychotropach (które wróciło bez psychotropów, za to przy odpowiedniej dawce euthyroxu), oraz oglądanie wiktoriańskich zdjęć zmarłych, pozowanych na żywych (o, tu: http://www.vintag.es/2015/04/21-victoria-era-post-mortem-photographs.html).
w każdym razie, nie obudziłam się zdenerwowana ani nic, obudził mnie budzik, którego potem przez godzinę nie słyszałam, tylko automatycznie wyłączałam drzemki, zasypiając w międzyczasie ponownie. acz już bez snów.